około 7–8 maja [?] 1926 roku

Drohobycz. Bruno Schulz dwukrotnie składa swój podpis pod Polską deklaracją o podziwie i przyjaźni dla Stanów Zjednoczonych – jako nauczyciel Państwowego Gimnazjum im. Króla Władysława Jagiełły oraz I Państwowego Gimnazjum Żeńskiego.

Podpisy nauczycieli i uczniów szkół, w których pracuje Schulz, nie zostały opatrzone datą. Dwie inne drohobyckie szkoły podpisały się na początku maja: Szkoła Powszechna Siedmioklasowa Mieszana im. H. Kołłątaja – 7 maja i Szkoła Żeńska Ośmioklasowa im. Królowej Jadwigi – 8 maja. Być może wtedy trwała w Drohobyczu akcja zbierania podpisów w szkołach.

Polska deklaracja o podziwie i przyjaźni dla Stanów Zjednoczonych jest podziękowaniem za materialną i polityczną pomoc USA w odzyskaniu przez Polskę niepodległości. Pomysł narodził się w lutym w Amerykańsko-Polskiej Izby Przemysłowo Handlowej (American-Polish Chamber of Commerce and Industry in Poland). Chciano wykorzystać okazję przypadania na rok 1926 sto pięćdziesiątej rocznicy Amerykańskiej Deklaracji Niepodległości.

Między kwietniem a lipcem 1926 r. zebrano w całym kraju 5,5 miliona podpisów, które złożyli: funkcjonariusze państwowi (w tym najwyższej rangi politycy), duchowni przedsiębiorcy, działacze społeczni, a także uczniowie wszystkich szczebli szkół. 4 lipca – w święto niepodległości – komplet podpisów był już zebrany. 14 października pomieszczoną w 111 tomach deklarację złożono na ręce prezydenta Calvina Coolidge’a, który przekazał ją do Biblioteki Kongresu1

Zobacz też: 18 lub 19 marca 1932*. (kw)

  • 1
    „Emblem of Good Will”. A Polish Declaration of Admiration and Friendship for the United States of America, https://www.loc.gov/rr/european/egw/polishex.html; O portalu, https://polska1926.pl/blog/5 (dostęp: 14.04.2022).